Dibbes de camper

Zoals beloofd vertel ik jullie in deze blogpost meer over onze camper. Hoe wij erop kwamen om een camper aan te schaffen? Dat ging min of meer vanzelf! Zo vreemd als dit misschien klinkt, zo vreemd was de manier waarop het proces verliep ook. Het zit zo…

We gaan de volgende keer langer weg

Bram en ik zijn in december 2019 en januari 2020 voor zes weken op huwelijksreis geweest naar Ecuador en de Galápagos Eilanden. Het was een waanzinnig mooie reis en een groot avontuur en zes weken weg zijn was fantastisch, maar we wisten zeker: de volgende keer willen we langer weg. Mijn reis naar minimalisme had er bovendien voor gezorgd dat ik op woongebied een nieuwe droom had ontwikkeld, namelijk wonen in een tiny house. We hadden hiervoor geen concrete plannen, maar zes weken reizen met enkel een backpack drukte ons nogmaals met onze neus op de feiten: een mens heeft niet zoveel nodig en mij gaf dat gevoel heel veel rust. Bovendien kan een tiny house de vaste lasten behoorlijk verlagen en meer geld betekent meer reizen! 

Lockdown-ideeën

Halverwege januari kwamen we thuis van onze huwelijksreis en al vrij snel begon het nieuws over een nieuw virus de nieuwsbulletins te domineren. Twee maanden nadat wij thuis waren gekomen ging Nederland in lockdown. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe vreemd die periode was. Voor mij was het een tijd vol teleurstellingen, omdat er dingen niet doorgingen, maar ook een tijd voor bezinning en het maken van nieuwe plannen. Op een avond zaten Bram en ik op de bank een wijntje te drinken en te praten over waar onze volgende reis naartoe zou gaan. Al snel ging het niet meer over de mogelijke bestemming, onze reiswensenlijst is veel te lang, maar over het hoe en hoe lang. Door het tiny house idee dat in mijn hoofd zat en mijn liefde voor VW campers, kwam ik met het idee om met een camper te gaan reizen. We zouden dan voor langere tijd kunnen reizen, want we hebben ons huis bij ons en camperen is betaalbaarder dan veel andere opties. Daarnaast geeft het heel veel vrijheid, dat reizen met een huisje op wielen.

We doen het gewoon!

Tja, een camper… wat zou zoiets kosten? Niet zozeer in aanschaf, dat kun je opzoeken, maar juist qua onderhoud en andere bijkomende kosten? Laten we dat eens gaan opzoeken, dat is een goed begin. Weet je wat? We bellen onze vrienden die een camper hebben! Dat is veel makkelijker, en gezelliger, dan een beetje googelen. Zo gezegd, zo gedaan. We kregen van onze vriend alle informatie die we nodig hadden en meer en het idee begon in onze beider hoofden vorm te krijgen. Wat een geweldig idee, een camper! En toen realiseerde ik me opeens dat ik een paar maanden eerder een gesprek met zijn vriendin had gehad over hun camper. Zij overwogen om die dit jaar te gaan verkopen, meende ik me te herinneren. Ik belde direct onze vriendin op om dat even te checken en inderdaad, dat was nog steeds het plan. “Hebben jullie misschien interesse?”, vroeg ze. “Ja, misschien wel”, hoorde ik Bram zeggen. We beloofden haar om even de tijd te nemen om er goed over na te denken en zij beloofde ons om wat foto’s te sturen om ons geheugen op te frissen (we hadden de camper maar één keer gezien). We waren direct super enthousiast, nog voordat we de foto’s hadden gezien, en wisten allebei heel zeker dat we deze kans niet aan onze neuzen voorbij wilden laten gaan en dus zeiden we ongeveer een week later dat we de camper graag van hen wilden overnemen.

Nieuwe bff

En zo gebeurde het dat we eind mei naar Friesland reden om ons nieuwe maatje, we zouden hem later Dibbes noemen, op te halen. Vanaf dat moment gingen we zo vaak als we konden een paar nachten weg. Een camper is in de corona periode heel handig gebleken voor het bezoeken van familie en vrienden die ver weg wonen. We konden hen op veilige afstand zien, hoefden ’s avonds niet nog lang naar huis te rijden en sliepen in ons eigen bed. We hadden al vlug onze routine gevonden, wie doet wat bij vertrek en aankomst, en als snel voelde Dibbes als ons tweede huis. Ik voelde me zó rijk als we weer met hem op pad mochten! De vrijheid is onbeschrijfelijk en precies zoals ik het me had voorgesteld.

Het grote gemis

In september 2020 zijn we twee weken met Dibbes op pad geweest, de langste trip tot nu toe. Het afscheid nemen toen hij in de winterstalling moest in oktober viel me zwaar; ik zag de corona-bui al hangen en het vooruitzicht op een lange, donkere winter zonder onze vrijheid-op-wielen vond ik niet zo fijn. Lang, donker en nat was de winter wel, maar het was ook een goede winter! Er werden knopen doorgehakt en plannen gemaakt. Daarover later meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven